Songül AY
@Ulkonja
Atanamayan bir öğretmen
Doğanın gerçekten bir yasası varsa, daha doğrusuhayvanlarla bizim her yerde ve her zaman ortak bir içgüdümüz olabilirse (ki tartışma konusudur) ben kendi
hesabıma diyebilirim ki, her canlının kendini koruma ve zararlardan kaçma çabasından sonra dölleyenin dölüne
beslediği sevgi bu alanda ikinci yeri tutar.
Çocuklarımızı bizden oldukları için severiz. Etlerine etimiz, kemiklerine kemiğimiz deriz; ama bizim dünyaya
getirdiğimiz daha başka şeyler var ki hiç de çocuklarımızdan aşağı kalmaz.