İntihara gelince, Breuer intihar riskini anlamak için sonucu hiç yanıltmayan bir sınav yapardı: Hastanın gelecek için planları var mı? Nietzsche bu sınavı geçmişti! Hayır intihar eğilimi yoktu: On yıllık bir misyondan söz etmişti, kafasının içinden dışarı çıkmayı bekleyen kitaplardan.
Acaba Nietzsche sabit fikirli bir hastalık hastası mıydı? Breuer o sıkıcı, sürekli kendilerine acıyan hastalık hastalarıyla çok karşılaşmıştı; bu tür hastalar iç organlarının durumunu ballandıra ballandıra anlatmaya bayılırlardı ama bu türlerin asıl hastalığı "Weltanschauung stenoz", yani dünya görüşünün daralmasıydı.