Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Seni o kadar çok aradım ki" dedim. " Artık bulmaktan ümidimi kesmiştim" Hafifçe gülümsedi.
"Beni bulmak çok kolay." dedi. Ben kapıların ve pencerelerin dışındaki adamım bir yerde."
"O ne demek?"
"Dışarıdakiyim ben." dedi. "Eşikteki."
Anlamıştım. " Eşiktekisin." dedim. " "Biliyorum."
Kalabalığı ve tenhalığıyla, gürültüsü ve kendine has sessizliğiyle "hayat" dediğimiz bu eski, siyah beyaz düğün fotoğrafı ürkütücü, çok hüzünlü ve güzeldi.
Ben ölünce gölgem de yok olacak. Birden düşündüm bunu. Şu dünya yüzünde var oluşu bana bağlıydı onun, yalnızca bana....Benim bir eşim, yaşamdaki siluetim. Benimle var oluyordu, siluetim benimle birlikte yok olacak....Kimse gölgenin farkında değildi. Kimse onu düşünmüyor, onun için ağlamıyordu.