Aydın rzayev
@Umberto
8 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Puan vermedi·392 syf.·
2025 9. kitabı
Yazarın üslubunu beğendim, ancak gerçekçi gelmeyen bazı unsurlar vardı. Özellikle her duruma bir tespit üretmesi zamanla abartılı gelmeye başladı. Tespitlerin niteliği kötü değil, hatta yer yer etkileyici; ama bu kadar sık yapılması okurken bunaltıcı bir hâl alıyor. Karakterin yaşı düşünüldüğünde, boyundan büyük laflar etmesi de inandırıcılığını zedeliyor. Süperzeka bile olsa, içinde bulunduğu çevre kendini bu derece geliştirmesine uygun değil.
Bana öyle geliyor ki, yazarın elinde ilginç tespitler var ve kafasındaki karanlık dünyayı inşa etmek için bu tespitleri, kötü bir çocukluk geçiren bir karakterin ağzından söyleterek daha çarpıcı hâle getirmeye çalışmış. Fakat bu kadar derin ve felsefi sözler, travma yaşamış bir çocuk için bile fazla kaçıyor.
Kitapta insan doğasının kötülüğe yatkın olduğu fikri, Gaza adlı çocuk karakter üzerinden işleniyor. Yazar, bu kötülüğün doğuştan mı geldiği yoksa çevresel etkenlerden mi kaynaklandığıyla çok ilgilenmiyor; ona göre fark etmez, çünkü “doğamız böyle.”
Reklam
4/10
2025 7. kitabı
Aynı hikayeyi 4 defa okumuş gibiyim. İlk kitapta olaylar sürekli gelişiyor ve karakterlere yazılmış dialoglar süre ve mahiyet bakımından yeterliydi. Sonraki kitaplara aynı formül defalarca uygulanmış kendini tekrar edip duruyor. İlk kitabın sonu ucu açık bitiyor 4. Kitap da nihayi son çizemeyip ilk kitabı tekrarlıyor. Bir de önemsiz karakterlerin geçmişine dair gereksiz detaylar var. Bazı yerlerde hikaye gerçekten gelişmiyor yazarın tıkandığı belli. İlk kitap özgün bir hikaye anlatıyor akıp gidiyor. İkinci kitaba başlayınca olayların daha ağır gelişmesi (uzun uzadıya betimlemeler dialogların içeriği süresi uzunluğu) seriye dönüştüğünü hemen belli ediyor. İlkini okuyup bırakanlar 4. kitapda Memetin başına ne geldi diye boşun merak etmesin.
