sen gidince kuşların cıvıltısı gider
serin rüzgar biter
en güzel kokular söner
hiçbir şeyin tadı kalmaz sen gidince
kursakta durur hevesler
ne ışık parlaktır
ne sevmek güzeldir
ne sarılmak iyileştirir
en vahşi duygudur özlemek
ne kadar zalimdir zaman
çöker üzerime sensizlik, bir enkaz gibi
beyaz kağıda mürekkep dökülmüş gibiyim
beyazımın saflığı gitti, ruhumun gıdası
ve her yalnızlık eşit değildir
sen varsan tek başımayım
sen yoksan yalnız...