kadir
@Umberto_
6/6 SON AYAK
Bugün üniversite hayatımın son sınavına girdim. Artık sınavlar benim için bitti, sınavsız level'a geçtim. Alırım bir hayırlı olsun :)
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İnsanlar seçmek, reddetmek ya da pasif kalmak yoluyla seçimlerini yapar ve bunların getirdiklerine katlanmak zorunda kalır. Bir netice kiminin çabasıyla gelişirken, aynı sonuca kiminin reddi ya da tepkisizliği neden olmuş olabilir. Çünkü her insan bir dünyadır, çünkü her tercihin bir nedeni vardır, izahı olmasa bile. Şartların ve mevcut kişisel donanımın kombinasyonu ile kişi seçimine gidiş yolunu belirler. Şöyle ki, seçim yapıldıktan sonra sonuç ve beklenti uyumsuzluğu da çok sıktır, çünkü insan her yaşın acemisidir. Ya bilerek ve isteyerek seçtiği bu yolun çıktığı yer hoşuna gitmez, ya da iyi sonuçlanabilecek olan fırsatı reddedişiyle veya pasif davranışıyla nihayetinde kişi esenlik getirmeyen gelişmelerle baş başa kalır.
Yalnızlık
İnsan insana muhtaçtır. Mizantropluk edebiyatı yapmak gerçekçi insandan beklenmez. Münzeviliği, yalnızlığı yüceltmek mantıklı veya doğru bir şey değildir. İnsanlardan uzak kalmanın dinginlik vermesi, bir gün yanlarına dönmeyi düşündüğün zaman kesinlikle orada olacağını bildiğin insanların var olmasıyla mümkün olabilir. Onlardan sonsuza dek ayrı kalıp mutlu yaşayamaz insan, onların varlığına güveniyoruz. Yalnızlığı seçtim diyenlere bir bakın. Eğer bir yazar, filozof falan ise yalnız değildir, çünkü okuyucuları vardır, acısını okuyucuları alır. Yalnızlığı seçtim diyenlere bir bakın. Eğer ıssız bir yere yerleşmişse, dost bildikleriyle telefondan vb. bir şekilde iletişim hâlindedir, yalnız değildir. Yalnız kalabilen insan bunalır, boğulur. İnsanın acısını insan alır demiş şair. Ruhun refahı bir diğer ruh ile kaimdir. İnsan yalnız değildir, tek başınalığı seçer.
Bir kaybı yaşıyoruz. Son sürat, çok isabetçiyiz, kaybetmeyi kazanıyoruz daim. Pervasız yazgı, hüzün payımızı dağıtmakta çok cevval, hiç taviz vermiyor. Tüm yük onun değil üstelik, var onun da bir avanesi. O da bizleriz. Kendi seçimlerimizle, yazgıyla iş birliği içinde önce tinsel, ardından bedensel bir yok oluşa sürüklüyoruz, tüketiyoruz kendimizi..