Umde
@Umde
Sözcüklerin bittiği yerde yeniliyoruz.
Uyku diye bir şey yok haddizatında.
Yaşamaktan daha yorucu, rüyalar var.
Rüyalardan daha uçurum yaşamaklar.
Bitmedi, gelmedi, yenilmedi.
Bir çift kelam edecek kimse yoktu.
Olsa, ne gam... Edecek bir çift kelam yoktu.
Önce yoldaş sonra yol demişler ya.
Yoldaş yok, yol da yok.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“...Geç ama artık azalmak, dökülmek istiyorum. Önüme bakmak, kendime dair yeni alışkanlıklar edinmek istesem de eski fotoğraflara, eskittiğim zamanlara asılı zihnim. Tahammülüm de azalıyor yeniliklere, insana...”
“...Korkuyordum. Ucunda kıyısında umut yoksa korku çökertir adamı. Durum iyi değil. Bu gidişle gün gelecek bilinemezci olacağım diye bilinemeyeceğimden korkuyordum....”
“... Ne tuhaf. Dünyanın en sabit en değişmez döngüsü bile değişti, ne tuhaf. Ben değişmedim. Anlamadım.”
“...Öznem, nesnem, yüklemim belli değil. Ders kitaplarına girecek sağlam bir cümle olacağıma, tamamlanmış bir söz olarak yağacağıma, kendime, rüyalarıma sarkan bir bulut oluyorum. Yağamıyorum, ama daha önemlisi gürleyemiyorum...”