Merfua Miyalona
@Ummu_yusa
Sefarat
Yükseklerden gelen bir çağrının izinde...
Yukarı taşınan zarif bilinç..
Oğluşum 
Yuşa Altuntaş
Yuşa Altuntaş56 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
10 soru çözmekle kazanılan üniversiteyi bitirenler kendini “oldum” zannetmeye başlıyor… Sosyal medyadan ezberlediği birkaç eğreti sözle kendine hava katmaya çalışıyor… Aklı bel altında olan üç beş serserinin yalakalıklarına aldanıp ulaşılmaz olduğunu sanıyor… Diplomalı ahmaklar hiç çekilmiyor. Öyle tipler ağzının payını verdin mi çirkefleşiyor. Sırf kadın olduğu için ayrıcalıklı olacağını sanıyor ve kendini çıkmaz sokak yerine koyuyor… Her gün birkaç embesil ile muhatap olmak zorunda kalışım da imtihandan sayılsın :)
Merfua Miyalona
Kendini farklı sananlarla kendini onların farkını gören kişi sanan arasında ne kadar fark var?
D Koğuşu1000Kitap
D Koğuşu, gerilim kitaplarını seven biri olarak beni gerçekten şaşırttı; hatta beklediğimin çok üstünde bir kitaptı diyebilirim. Olaylar, tıp öğrencisi Amy’nin bir gece boyunca D Koğuşu adlı psikiyatri ünitesinde nöbet tutmak zorunda kalmasıyla başlıyor. Amy aslında burada bulunmak istemiyor çünkü geçmişinden kaçamadığı biri de bu koğuşta bulunuyor. Ama mecburi sebepler yüzünden geceyi orada geçirmek zorunda kalıyor ve asıl gerilim de tam burada başlıyor. Kitap geçmiş ve şimdiki zaman odaklı ilerliyor.
Saatler ilerledikçe gecenin bir türlü bitmemesi, ortamın giderek daha rahatsız edici hale gelmesi ve yaşanan olayların gizeminin artması kitabın atmosferini inanılmaz güçlü yapıyor. Telefonun çekmemesi, acil durumlar dışında çıkışın neredeyse imkânsız olması ve Amy’nin gece boyunca kendini kapana kısılmış gibi hissetmesi, okurken gerilimi daha da hissettiriyor.
İlerleyen sayfalarda karakterlerin tuhaf davranışları, Amy’nin gerçeği ve hayali ayırt etmekte zorlanması, elektriğin gidip gelmesi gibi detaylar kitabın psikolojik gerilim yönünü çok güçlendiriyor. Resmen karakterin korkularını hissettim diyebilirim. Özellikle Amy’nin kime güvenip güvenemeyeceğini bilememesi ve sürekli zor kararlar vermek zorunda kalması hikâyeyi daha sürükleyici hale getiriyor. Okurken sürekli “bir sonraki sayfada ne olacak?” hissi oluşuyor çünkü her bölümde yeni bir gizem ortaya çıkıyor.
Bazı sahnelerde gerçekten şok oldum çünkü olaylar tahmin ettiğim gibi ilerlemedi. Kitap insanı sadece korkutmaya çalışmıyor, aynı zamanda karakterin yaşadığı paranoyayı ve çaresizliği de hissettiriyor. Özellikle koğuşun verdiği o boğucu atmosfer insanın içine işliyor. Kitabın sonu güzeldi ama daha iyi olabilirdi diye düşünüyorum. Psikolojik gerilim sevenlerin kesinlikle şans vermesi gereken, sürükleyici ve
Merfua Miyalona
Yorumunu okuyunca kitabı seven birinin değil eşik hissine takılan birinin yazdığını düşündüm. O yüzden sıradan bir gerilim yorumu gibi durmuyor. Özellikle mekanı anlatışın iyi. Çünkü bazı yerler insana saldırmaz insanın içşndeki karanlığı yavaşça dışarı çıkarır. Sen biraz onu sezmişsin.Bşr de Amy kısmında hoşuma giden şey şu oldu yaşadığı şeylerin gerçek olup olmamasından çok kendi zihnine yabancılaşması öne çıkmış. Bence korku tam burada başlıyor zaten. İnsan dışarıdaki şeyden önce kendi içindeki çatlağı fark ediyor.Aklıma Hermes Trismegistus’un Taşı geldi. Çünkü ikisinde de insanın başına gelen şeyden çok zihnin yavaş yavaş başka bir katmana kayması hissi var.
Aklınıza gelen okurları etiketleyebilirsiniz!Alıntı
Asthley şimdi fark ettin💫
Bulabildiğim bütün kitapları okudum. Su içer gibi, nefes alır gibi kitap okudum.
Merfua Miyalona isimli okura yanıt verildi
Merfua Miyalona
Asthley şimdi fark ettin💫Aklınıza gelen okurları etiketleyebilirsiniz!AlıntıAsthley
Bulabildiğim bütün kitapları okudum. Su içer gibi, nefes alır gibi kitap okudum.
Merfua Miyalona
Asthley