Senin içinde de hırsızlar vardır
Uykundan uyandırır geceleri tıkırtıları
Senin içinde de boşluklar vardır
Düşebilir insan sahte adımında
Ki ben,adım gibi bilirim bu acıyı.
Hiç kendine çarptığın oldu mu, birdenbire bir köşebaşında.” diye başladığı şiire “yoruldum artık her yol ağzında kendime rastlamaktan.” diye bitirir
Ahmet Erhan
”Bugün burada cumartesi. Ben senin saçlarını, suçlar bakışlarını, geveze susuşlarını bile özledim.
Bugün orada da cumartesi mi? Sen de beni, benim kadar özledin mi?”