Ümit Telimen

Ümit Telimen
Sürekli değişen, hiç kalıcı ve samimi olmayan insan ilişkileri...
Benim gibi, Allah'ın cehenneminde (ya da cehennemin dibinde) yaşayan biri için bile tedbirler alınabiliyordu işte. Yeteneklerimi, sevgisizlik yüzünden boşuna harcamıştım: Resim yapmayı becerebildiğim halde, resmini yaptığım şeyi bir türlü sevemediğim için, resimler biçimsiz olmuştu, yarım kalmıştı. Tabiatı sevdiğimi göstermek için, medeniyetten kaçan insanların görünüşüne bürünebilmek için, bu Allah'ın belası ıssız yerde bahçeli bir ev tutmuştum. Fakat bahçeyi otlar sarmıştı. Hiçbir ağaç çiçek filan yetiştirememiştim buraya geldiğimden beri.
Sayfa 64·Kitabı okudu
Reklam
İnsanlar için ve eşya için ve tabiat için iyi şeyler düşünmüyordum; dünyaya kendimden bir şey veremiyordum. Kendimi kendime saklıyordum; kendiliğimden bir davranışta bulunmuyordum.
Sayfa 64·Kitabı okudu
Çünkü sevmek, yarıda kalan bir kitaba devam etmek gibi kolay bir iş değildi.
Sayfa 63·Kitabı okudu
Yalnız kalmaktan korktukça yalnızlığım artıyor.
Sayfa 37·Kitabı okudu
Allahtan kimse görmüyordu yaptıklarımı. İşimde de bunun için yalnızdım; herkese, istediğim yanımı gösteriyordum böylece.
Sayfa 41·Kitabı okudu
Reklam