Rojin Aktaş

Rojin Aktaş
@Umudungulusu
ÖDÜLLERİ Yılın En Başarılı Yazar Şairi Yılın En Başarılı Yazarı Yılın En İyi Kadın Yazarı Yılın En İyi Çıkış Yapan Genç Yazarı Yılın En İyi Umut Vadeden kadın yazarı Yılın iyi romanı Dedemin Serüveni
Yazar/Şair
İDİL
Şırnak/İDİL, 15 Ağustos 1996
147 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Ben öyle bir dünya istiyorum ki çocukların dizleri yaradan çok toz tutsun, kan değil çamur aksın avuçlarından. Gökyüzü siren sesiyle değil, saklambaç sayılarıyla bölünsün. Bir çocuğun en büyük korkusu gecenin karanlığı değil, annesinin “eve gir” demesi olsun. Ben öyle bir dünya istiyorum ki oyuncaklar enkaz altından çıkmasın, ayakkabılar sahipsiz kalmasın. Bir çocuğun adı, bir haber başlığında öğrenilmesin. Uyku, korkudan erken gelmesin gözlerine; rüyalar, patlamayla değil masalla uyansın. Ben öyle bir dünya istiyorum ki çocuklar toprağa değil, toprak çocuklara sarılsın. Mezar taşları büyümesin, salıncaklar büyüsün. Ve bir gün, yeryüzü utancından kızarsın; çünkü çocuklar nihayet ölmeden büyüyebilsin. Rojin Aktaş
Bana diyorlar ki: “Sen Türkiye’de yaşıyorsun, Suriye’de değil.” İnsan acısının pasaportu mu var? Bir çocuğun ölümü hangi sınırda anlamını yitirir? Bir annenin çığlığı hangi ülkede duyulmaz sayılır? Benden susmam bekleniyor. Çünkü onlara göre vicdan adres sorar. Oysa benim kalbim harita tanımaz. Nerede bir sivil öldürülüyorsa, nerede çocuklar bombaların ortasında kalıyorsa, nerede anneler evlatlarının başında çaresizce bekliyorsa, orası benim meselem. Bunun nerede yaşandığıyla değil, yaşanıyor olmasıyla ilgileniyorum. Evet, ben Kürdüm. Kürt olmaktan gurur duyuyorum ve kimliğimi inkâr etmiyorum. Ama kimliğim, sessiz kalmam için bir gerekçe değildir. Ben susmamayı seçiyorum. Çünkü insan olmak, acıyı seçerek sahiplenmek değil, acıya sırt dönmemektir. Beni susturmaya çalışanlara şunu söylüyorum: Masumlar ölürken sessiz kalmak erdem değildir. Suskunluk tarafsızlık değildir. Suskunluk, zulmün kendini rahat hissettiği yerdir. Ben konuşacağım. Hangi bayrak olursa olsun, hangi toprakta yaşanırsa yaşansın, eğer orada masumlar öldürülüyorsa ben konuşacağım. Bu bir görüş değil. Bu bir taraf değil. Bu, insan kalma meselesidir. Ve şunu herkes bilsin: Vicdanın adresi olmaz. İnsanın tarafı hayattır. Rojin Aktaş
Rojava’da sadece insanlar öldürülmüyor; insanlık aşağılanıyor. IŞİD küçük çocukları sopalarla dövüyor, işkence ediyor. Anneleri bir araya topluyor, dövüyor. Babaları kenara ayırıyor, hayvan muamelesi yapıyor. Yetmiyor, bombalar atıyor, evleri, bedenleri, hayatları paramparça ediyor. Burada anlatılan bir savaş değil; bu, çıplak bir zulüm. En acı olan ise şu: Bu vahşete karşı en çok sesi çıkan yine Kürt halkı. Peki diğerleri nerede? Kardeşlikten söz edenler nerede? Eğer gerçekten kardeşsek, bu acıya bakıp susamayız. Bu noktada ne ırkın, ne dilin, ne bayrağın anlamı var. Burada tek bir ölçü olmalı: insanlık. Bir çocuğun dövülmesi, bir annenin işkence görmesi, bir babanın aşağılanması hepimizin meselesidir. Sessiz kalan herkes şunu bilmeli: Zulüm tek başına yapılmaz; susanlar sayesinde büyür. Bugün konuşmazsak, yarın konuşacak yüzümüz kalmaz. Rojin Aktaş