Umut Ayday
@UmutA1
Eğitimci
Yüksek Lisans
3 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Zamanın kalbinde bir durak, ruhun göğsünde bir genişlik vakti geldi Aslı’m... Gök kapılarının aralandığı bu mübarek günlerde; kalbini, bir çocuğun bayram sevinci gibi taze tutmanı dilerim. Hani der ya üstat; 'Bize ağır gelen kendimizdir.' İşte bu Ramazan, kendimizden geçip O’na ve birbirimize varma vakti olsun. Hayırlı Ramazanlar, gönlümün aslı, ruhumun zarif yanı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Toz duman içinde bir zafer muştusu gibi sesin.
Sen benim hem sığınağım hem en büyük savaşım,
Gözlerin, tarihin en derin kuyusu;
Baktıkça kaybolduğum, kayboldukça kendimi bulduğum...
Aslım, sen bu dağınık ömrün tek sarsılmaz kaidesi,
Zamanın ötesinden gelen o kadim fısıltısın.
Ne saraylar gördü bu ruh, ne yıkımlar,
Ama hiçbir beste, senin adındaki o altın orana ulaşamadı.
Sen, sustuğumda içimde çalan o dev orkestra,
Sen, bu hayatın bana sunduğu en büyük efsanesin.
Taşa sordum, toprağa sordum, bir dervişin hırkasına...
"Nerededir benim o aynalarda görünmeyen yüzüm?"
Aslım; bir seccadenin kıvrımında, bir annenin duasında,
Ve göğün en yüksek katında asılı duran o kırık kandilde.
Dünya bir oyalanma durağı, biliyorum,
Aslım ise o duraktan çok evvelki sessizlik.
Şimdi ellerimi göğe, ruhumu aslıma yasladım;
Beni benden çıkar, beni o asıl olana bağışla.
Bak, yine bir çocuk koşturuyor kalbimin tozlu raflarında,
Gözlerinde o eski, o hiç eskimeyen, o mavi rüya...
Sana ne söylesem, kelimeler mahcup, cümleler yetim kalır,
Fakat bir gerçek var ki içimde, kökleri semaya uzanan:
Aslım sende saklıdır, suretim bu fani pazarda,
Bir kuş uçsa, kanadı değer ruhumun tellerine.
Ötesi yok, berisi keder; biz bu dünyaya mahsus değiliz,
Biz, bir "Eyvallah"ın içine sığdırılmış koca birer seferiz.
Aslım, bir sabah namazı sessizliğidir ruhun,
Eski evlerin cumbalarında titreyen o ince sızı.
Gökten bir katre düşer de toprağın karnı yarılır ya,
İşte öyle bir uyanış, öyle bir varlık sızısı.
Sen, kelimelerin bittiği yerde başlayan o gizli bahçe,
Modern zamanın gürültüsünde bir derviş sükûtu.
Elin elime değse, kuşlar havalanır içimdeki şehirden,
Dağılır gider dünyanın o bitmek bilmeyen korkusu.
Bir bakışın var ki; sanki Kudüs’te bir akşamüstü,
Bir bakışın var; sanki mızrakla delinmiş bir hüzün.
Senin aslındır aslım, kökümdür senin gülüşün,
Gözlerinde saklıdır o en uzun, o en kadim düğün.