Kalmak çözüm değilse eğer, gitmek neyi değiştirir?
Senden vazgeçtiğimi sanma.
Bir kez olsun misafir etmediysen kalbine,
Beni aşktan sayma.
İlkler zor unutulur ya hep.
İçinde sadece bir iz kalır, ondan geriye.
Zamanla her şey unutulur.
Başka acılar yaşadıkça...
Çünkü acılar çoğaldıkça, yara büyüyor.
Sadece kalbini tutmuyorsun sonra,
Bazıları karın ağrısı da bırakıyor.
Bazıları da baş ağrısı...
Sevdiğin de, sevildiğin de yanına kalıyor.
Hem de sol yanına...
Ben, çok bağlanmıştım sana.
Aileden birisi olur hani,
Bilirsin gitmeyeceğini...
Sonsuza kadar yanımda kalacaktın.
Yanılmışım.
Hastalıklı gibiyim.
Eziyet gibi geçiyor günlerim.
Yolda yürürken bile,
Aklımdan geçiyorsun birden bire,
Kaldırımlarda sen yürüyorsun.
Elimi tutup, karşıya geçiriyorsun sanki.
Unut artık diyorum kendime,
Bak, kabullendim yine...