Umut
@Umutcnx
Şu anda okuduğu kitaplar
Çoktan ölmüş kalbinde artık hiçbir acı yoktu ama siyah köstebek gövdesini içeriden kemirmeye devam ediyor, kıvranan etini kanatarak parçalıyordu.
Şurası açıktı ki artık onun için insanlar yaşamıyordu.
İçi, yanıp kül olmuş bir ağacın oyuğu gibi bomboş ve simsiyahtı.
Bir şeyler ölmeye başlamıştı. Yaşadığı her şey, sevdiği her şey bu yavaş yavaş sönen alevde eriyip gidiyor, yanıp küle dönerek kararıyor, sonra da kömürleşip dağılarak vıcık vıcık bir umursamazlık çamurun içine düşüyordu.
Sadece kendim için ölmüş olacağım, sadece kendim için... Çünkü diğerleri için zaten ölüyüm...