Elif D.

Elif D.
@UmutsuzCADI
umutsuz vak'a...
Ertelendik
Bazen, bazı günler, bazı insanların ölmüş olmasını dilersiniz. Öpecek bir toprak,kaçacak bir yer, anlatacak birine sahip olabilmek adına. En zorudur,nefes alan birinin yokluğu. En zorundan bile daha zordur, size ölmüşsünüz gibi davranan birini varlığı. Insan kaderini seçebilseydi keşke, en azından bir kısmını. Babasını, annesini, çocukluğunun tadını seçebilseydi. Kendi karar verebilseydi, çekeceği acının miktarına ya da ne bileyim işte... Boğazım düğüm düğüm Boşluğundayım bu dünyanın. Darağacına asılmış bir beden kadar hissizim. Hem bağıra bağıra ağlamak geliyor içimden, Hem öylece susmak,tek kelime bile etmeden. Bizler, Sevinçleri kursağına dizilmiş çocuklarız. Ertelendik. Hep bizden önce, Bizden önemli işleri vardı büyüklerimizin. "Uygun olmayan şartlar altında yetiştirildik!" Annelerimizden terlik değil, Hayatlarımızdan tekme yedik. Erken tanıştık kendimizle, Kendimizi taşımaya erken başladık. Hepinizden fazla hata yaptik, Çünkü Hepinizden daha cesur olmak zorundaydık, Korksak bile karanlıktan, Işıklarımızı yakmaya yetmedi boyumuz, O tuhaf ürpertiyi hiç unutmasak da, Alıştık. Hepinizden daha hızlı koşabilirdik... Ayağımız takıldığında, Kaldıracak bir el bulabilseydik.
İlişkiler
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
hissettiklerim bu kadar net anlatılabilirdi ancak
Bilmiyorum diyorum baba, adını sorduklarında. Adın çünkü günah gibi takılıyor gırtlağıma. Gittiğin yeri bilseydim eğer, Kargaların gagalarına asardım piçliğimi takardın hiçliğinin boynuna. ... Ve nefretlerimi baba, Ve tutmasını bilmediğim balıkları da.. Çikolatalarımı baba, Hiç bir akşam senin cebine saklamamış olduklarını. Baba ! Çocukluğumun orospu olmuşluğunu yazardım. Bir resim çizerdim belki, Karanlık olurdu yıllarım, elimdeki bıçak tam alnının ortasında, Bakışların yalvarmanın doruğunda. Ve ben acımazlığın en koyusunda.. Baba ! Yollardım seni, beni bıraktığın yere. Savunmasız kaldığım, arkamda bir dağ aradığım, En sonunda, Ar damarımı ellerimle çatlattığım. O huzursuz sabahlara.. Baba ! Benimle savaşma. Fena bağımlığım acıya.. Baba !