Franz Kafka yakın arkadaşıyla tatsız bir olay yaşadıktan sonra şu muhteşem cümleyi kuruyor: "Beni üzecek gücü sana verdiğim için kendimden özür dilerim.
“değişiyorum. kimseden uzaklaşmıyorum, sadece kendime yaklaşıyorum. soğuk birine dönüşmüyorum. sadece kendime ve ilgimi, sevgimi gerçekten hak eden insanlara yaklaşıyorum. uzaklaşmıyorum. sadece kendi yolumdan gitmeyi seçiyorum..”
"her seferinde biraz daha yorulacaksın kendini anlatmaktan. özet geçmeye çalışacaksın her şeyi. özetler de birbirinin özeti olacak. git gide kısa ve kestirme cümleler kurmaya başlayacaksın. en sonunda ya tamamen susacaksın ya da bambaşka şeyler anlatmaya başlayacaksın.."
