" Bu yaştaki bir insan için daha iyi ve daha kötü, hep yan yana durur, geceyle gündüz gibi değişebilirler. Mum bile bitmek üzereyken daha iyi yanar."
Gerçekler bazen çok tuhaftır. Cüzzamlı çocuklar gibi, bu gerçeklerden utandığımız için, kendimizi onların yokluğuna inandırırız.
Olmayan bir şey yoktur. Kendini bırakıp teslim olmadıktan sonra, insanın elinden hiçbir şey kurtulamaz. Karanlıklar içinde olan bir insana, bütün engeller aşılmaz, bütün güçlükler yenilmez görülür. Ama üzerinden bu miskinliği atıp yüreklendikten sonra, insanın önünde daha önce hiç sezmediği yollar açılır, daracık ve tehditlerle dolu olan dünyası birdenbire genişler.
Karanlık çökünce, her şey değişiveriyor. Günah için belirli bir vakit ayrılmamış ama onun en tabii vakti, gece ve karanlıktır.
Gizli dümenlerin çevrilmesi için yaratılmışmış gece.