Nesnelerin doğası her çağla paylaşım içinde olmamıza izin verirken, niçin kısa ve tükenmeye yazgılı olan zamanın bu aralığından vazgeçmeyelim ve kendimizi zamanın daha iyi insanlarla paylaştığımız, devasa ve ebedî olan kısmına tümüyle vermeyelim?
Şimdiki zaman çok kısadır, hatta öyle kısadır ki, hiç yokmuş gibi görünür, zira her daim hareket halindedir, akar ve hızla geçip gider, varlığı daha insana varmadan biter, evren ve yıldızlar gecikmeye izin vermez, onların kesintisiz hareketliliği tek bir dolanımla sınırlı kalmaz.