Hayatımızı sonsuz başarılarımız ve korkularımız arasında sürüklenerek harcarız. Bu korkular bize sadece yetersiz, değersiz, tembel ve korkunç birisi olduğumuzu değil, aynı zamanda insanlar tarafından engellenmemizin an meselesi olduğunu söyler. Hemen kendimize eziyet etmeye başlarız. Peki ne için? Eğer zafere ulaşma gücüne sahipsek neden değerli zamanımızı diğer seçenekleri düşünerek harcıyoruz? Harikulade benliğimizi bütünüyle kucaklasaydık; hayatımız daha eğlenceli, üretken ve seksi bir hâl almaz mıydı?