Lily
@Uranusss
“Kalbimin, uçuruma bakan tarafına çiçekler ekmek huydur bende…”
insan şu hayatta her şeye, hatta ölüme bile alışıyor.
Reklam
Oysa dönüp bakmaya gücün yeterse, kendi çocukluğunu bir hatırlasana. Ömrümüzün en kırılgan, en zor günlerini orada geçirmedik mi? En çok o zaman incinmedik mi?
Sevmeyi daha iyi bilmez miydik çocukken?
Şu hayatta seni güldürmek için çabalayacak, sevincini sevinci sayıp, birlikte gülmekten mutlu olacak birini bulmak kolay mıydı?
İnsan hayatta en çok sırdaşlarından korkar. Bunalıp da patlamasınlar diye pamuk gibi olur onlara karşı, ne isterlerse yapar.
Gitmek bazen dönüşü olmayan bir yoldu, bir kerelikti.
Reklam