Ağır bir ağrı gibi ağıyor sözlerin
Burgacına veda: Yaz yine bitti.
Şarkılardan öğrendiydik: Sevda
Sitemkar bir veda idi ömür gibi
Hatırası için kitabın bir yerinde
Saklı bir söz düşürülür belki de.
Mecaza dönmüşse vefanın enkazı
Sükunet gerekir unutmak için
Hatırlamak içinse yeni bir yaz
Ki unutuldu sanılsın diye bu öykü
Bir aşkın kelimelerle sürüp gittiği
Kalbi bir kez değil, son bir yılda, hatta son on yılda birçok kez kırılmıştı ve ne zaman kırılan parçaları bir araya getirmeye, kalbini ve ruhunu hayalî bir yapıştırıcıyla yeniden birleştirmeye başlasa parçalar tekrar kırılıyordu. Öyle ki her bir parça gitgide küçülüyor, daha az tanınır oluyor ve her darbeyle bir daha birleşemeyecek hâle geliyordu.