Tesadüf veya mucize eseri kelimeler uçup gitseydi,tahammül edilmez bir bunaltı ve bir sersemlik içine düşerdik.Bu âni sessizlik bizi en zalim azaplara maruz bırakırdı.
"...Bu evren yüreklerimiz kadar kurumuş.Artık hiçbir yerde cevher yok:Atalarımız bize paçavraya dönmüş ruhlarını...bıraktı.Macera son buluyor;bilinç can çekişiyor;ezgilerimiz uçup gitti;ölenlerin güneşi parlıyor işte!"