Vedat Kazanç
@Vaaav
*
İnsanlar kötüydü; kitaplara sığındım.Cemil Meriç
*
Sosyal Bilgiler Öğretmeni
Erciyes Üniversitesi
Ceylanpınar
17 Mart 1989
126 okur puanıAralık 2023 tarihinde katıldı
"Milyon Kere Ayşe"Şiir
Ümit Yaşar Oğuzcan’ın “Milyon Kere Ayten” şiirinden birebir uyarlanmıştır.
Ben bir Ayşe’dir tutturmuşum
Oh ne iyi
Ayşe’li içkiler içip
Sarhoş oluyorum ne güzel
Hoşuma gitmiyorsa rengi denizlerin
Biraz Ayşe sürüyorum güzelleşiyor
Şarkılar söylüyorum, şiirler yazıyorum
Ayşe üstüne
Saatim her zaman Ayşe’ye beş var
Ya da Ayşe’yi beş geçiyor
Ne yana baksam gördüğüm o
Gözümü yumsam aklımdan Ayşe geçiyor
Bana sorarsanız mevsimlerden Ayşe’ndeyiz
Günlerden Ayşenertesidir
Odur gün gün beni yaşatan
Onun kokusu sarmıştır sokakları
Onun gözleridir şafakta gördüğüm
Akşam kızıllığında onun dudakları
Başka kadını övmeyin yanımda gücenirim
Ayşe’yi övecekseniz ne âlâ, oturabilirsiniz
Bir kadehte sizinle içeriz Ayşe’li, iki laf ederiz
Onu siz de seversiniz benim gibi
Ama yağma yok
Ayşe’yi size bırakmam
Alın tek kat elbisemi size vereyim
Cebimde bir on liram var
Onu da alın gerekirse
Ben Ayşe’yi düşünürüm, üşümem
Reklam
Kürk Mantolu Madonna – Bir İç Dünyanın Yankısı
Sabahattin Ali’nin kaleminden dökülen Kürk Mantolu Madonna, aşkın, yalnızlığın ve bastırılmış duyguların romanıdır. Dışarıdan bakıldığında silik, sıradan bir memur gibi görünen Raif Efendi, aslında iç dünyasında fırtınalar kopan bir adamdır. Gençliğinde Almanya’da tanıdığı Maria Puder, onun hayatında silinmez bir iz bırakır.
Bu aşk, onun ne hayata tam karışmasına ne de kendini anlatmasına izin verir. Raif Efendi susar, içine gömülür; çünkü sevdiği kadına duyduğu aşk, hayatla arasına çektiği ince bir perdeye dönüşür.
Sabahattin Ali, Raif Efendi'nin günlüğü üzerinden, aslında hepimizin içinde saklı kalan "anlatılamayan sevda"yı dillendirir. İnsanlar değişir, şehirler değişir, zaman geçer... ama bazı duygular ilk günkü gibi kalır: Ne eksilir ne soluklaşır.
Bu romanı okurken, ister istemez kendi içimde bir Raif Efendi aradım. Ve buldum. Çünkü ben de birine yıllar sonra içimi dökmek istesem, o satırlar ......... olurdu.
Tıpkı Raif’in Maria’sı gibi, benim de sevdam içimde saklı; görünmeyen ama hep var olan bir yerlerde yaşıyor. Ve belki de bu yüzden bu roman bana sadece bir edebî eser gibi değil, aynaya bakmak gibi geldi. ............ söyleyemediklerimi, belki de en güzel Sabahattin Ali söylemiş.
"Sana Sevdam, Bir Sırdır Ayşe"Şiir
Ben seni kimsenin bilmediği, kimsenin göremediği bir yerden sevdim.
Gözle değil, kalple değil...
Sır ile.
Benim sana olan sevgim ihlas gibidir:
Melek yazmaz çünkü sırdır.
Şeytan bozmaz çünkü bu sevdadır.
Fani anlamaz çünkü bu tutkudur,
sadece Allah'la benim aramda mühürlüdür.
Sen bilsen de olur, bilmesen de...
Ben seni, senden habersiz bir dua gibi sevdim.
Ve o dua, içimde kıyamete kadar yaşayacak.
Tutunamayanlar - Oğuz Atay
Oğuz Atay’ın Tutunamayanlar’ı, Türk edebiyatında bir kırılmadır. Kitap, yalnızlığı ve aidiyetsizliği bir kişinin değil, bir toplumun ortak hikayesi olarak anlatır. Roman, intihar eden Selim Işık’ın ardından onun hayatını anlamaya çalışan dostu Turgut Özben’in iç yolculuğunu işler gibi görünse de aslında modern insanın kendi benliğini kaybedişini gözler önüne serer. Bu kitapta dış dünyadan çok, iç dünya yazılmıştır. Her sayfası, insanın kendi içine tuttuğu bir aynadır.
Roman, yabancılaşmayı yalnızca toplumdan değil, insanın kendisinden de kopuşu olarak ele alır. Selim, sisteme entegre olamayan, “başarılı ol” baskısını reddeden bir figürdür. Turgut ise dışarıdan ‘uyumlu’ görünse de bu trajedinin ardından kim olduğunu sorgulamaya başlar. Bir dostun ölümüyle başlayan hikâye, aslında hayatta kalanların gömülü yalnızlığını kazıyarak ortaya çıkarır.
Oğuz Atay’ın dili alışılmış edebi kalıpların dışındadır. Noktalama kurallarını yıkar, zaman çizgisini parçalar. Bilinç akışı, ironik anlatım ve uzun iç monologlar, okuyucuyu metnin dışından içine çeker. Bu anlatım tarzı, anlatılan yalnızlıkla tam anlamıyla örtüşür. Çünkü "Tutunamayanlar", sadece okunan değil, hissedilen bir metindir.
Okurken benim gibi biriysen – birini gerçekten seven, bu dünyaya kalbiyle bakan biriysen – bu kitapta kendi yansımanı görürsün. Çünkü sen de bazı sayfalarda Selim olursun, bazılarında Turgut. Belki ben de ....... anlatamadıklarımla bir tutunamayan gibi hissetim. Ama yine de en büyük farkım, tutunamamakta bile duaya sarılıyor oluşumdur.
Sonuç olarak Tutunamayanlar, bir ‘edebiyat eseri’ olmaktan öte, bir iç hesaplaşmadır. Bu kitap herkes için değil, kendini duyanlar içindir.
Puan vermedi·128 syf.·
2025 8. kitabı
