Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
16Alıntı
Güzgüdəki əksimə baxanda daha çox Van Qoqun avtoportretini görürəm. Məşhur portretini, sarıqlı, qəlyanlı, əzik-üzük papaqlı zırrama Van Qoq əsərini nəzərdə tutmuram ha. Ondan xeyli qabaq, Parisdə işlədiyi avtoportretlər silsiləsindən olan birini, 1887-ci ildə çəkdiyi bir rəsmini deyirəm. Orada başıaçıqdır, dik yaxalıqlı köynək geyinib, boz-mavi qalstuk vurub, qulaqları da hələ salamatdır. Elə bil təzəliklə necəsə cəzalandırılıb. Alnı maili bir xətt təşkil edir, gicgahları, ovurdları batıqdır, sanki aclıqdan çıxıb. Çərçivədən yanpörtü baxır, gözlərində ehtiyatkarlıq, təlaş var. Sanki bir fəlakət gözləyir, sanki nəsə olacaqmış - necə ki oldu…
15Alıntı
İnsan beləcə başqalarının yaddaşında haçalanır, ağac kimi budaqlara ayrılır. Amma yaddaşlarda əbədi qalmır, ölümsüz olmur. Biz ölənləri öz yaddaşımızda yalnız özümüz ölənə qədər saxlayırıq. Ondan sonra özümüz başqalarının yaddaşına köçürük, bir müddət orada yaşayırıq. Ondan sonra bizi xatırlayanların ölüm növbəsi gəlir, onlar da bizi özləri ilə torpağa aparırlar və onların xatirəsi növbəti nəslin yaddaşına köçür.