Deməli, həqiqətən çox təsirləndiyim bir kitab oldu. Burda verilmək istənən əsas mesaj, valideynlərinin yaşaya bilmədiyi həyatın övladları vasitəsilə yaşamağa çalışmasının, övladlarını necə bir uçuruma apardığını göstərmək istəmələri idi.
İlk öncə Lidiyanın ölümünün arxasında yatan səbəblər, sırf anası getməsin deyə, hər şeyə razılaşağına söz verib etməsi... sonunu gətirdi qızın.
Eyni şeyi atası da Nata edirdi, Lidiyaya da edirdi, amma daha çox Nata. Onun da həyatına bu kimi şeylər təsir etmişdi.
Burada ənn çox üzüldüyüm obrazlardan biri Hanna oldu. Kənarda unudulub qalmış, gözdən uzaq, balaca şirin bir körpə... o qədər məsum idi, o qədər hər kəslə bağlı gözəl düşünürdü ki, öz aləmində, onunla bağlı hissələrdə daha çox duyğusallaşırdım(biraz özümü görürdüm onda).
Ceymsin məruz qaldığı irqi ayrı-seçkilik məsələsi, Merilienin arzusuna çata bilməməsi, anasına bənzəmək istəməməsi və bunu Lidiyaya da aşılamağa çalışması məsələləri də var idi və bu, məncə fəlakətin əsl başlanğıcı idi. Yəni Merilien və Ceymsin həyatları.