Hedefini bulamadığın bir yolun üzerindesin. Attığın her adımda geçmişin bir sancısı var. Çiçek açsın diye beklerken baharın, önünde kara kışlar var.
Attığın her adım biraz daha ağır, biraz daha yorgun. Dünya meyletme ey gönül...! Meylettiğin her şey seni yarım bıraktı. Korkularınla yüzleştiğin her gün, gücünü ispat etmek için uğraştın. Eline geçen Güç Yamalı.. Hasretini çektiğin her bekleyiş yaralı ve o yara artık bant tutmuyor.
Vazgeçtiğin her anı umursuyorsun. Ve umudun uzak bir diyarda okyanusun dibinde...
Kalmak mı gitmek mi diye düşündüğün bir anda giderken en çok kaldığın yerdesin.
Ruhun derin bir iç çekişle ayağa kalkmak için uğraşıyor. Yine dirilmek istiyor, yine mücadele etmek istiyor, yine savaşmak istiyor ve derinlerde imanın sesi uyanmanı bekliyor.
Kaç kez daha yağmurların damlasına gözyaşını saklayabilirsin? Kaç derin ah çekişlerden yeniden doğabilirsin ki? Sığındığın her şey birer birer domino taşı gibi yıkılırken doğru yerde olmadığını görüyorsun... Uyanış yakın.
Saliha 🍀