Çünkü biz istediğimiz kadar umutlanalım, istediğimiz kadar özlemle bekleyelim, filmin sonundaki öpüşme yine de yalandır. Aslında bu sahne, "son"gibi gösterilmiş bir başlangıçtır. Önemli olan, ondan sonra ne geleceğidir.
Kaderimiz aslında doğduğumuz evlerde yazılır. Yine o evlerde yaralanır, o yaralarla büyür, sonunda o yaraların bizi götürdüğü yere gideriz. Ancak mutluluk her zaman o yolda değildir...