Lale
@Vanessa001
“Ah şu benim bitmez sakarlığım.Yine yırtık cebime koymuşum umudu…”
• Bir Karanlık Pencere inceleme
Merhabalarr… Serinin ikinci kitabına geçmeden önce inceleme yazmak istedim:)
Kitapla ilgili düşüncelerim :
Kesinliklee harika… BAYILDIMM… böyle bişey olamaz yano nasil anlatayim onca şeyi 400 sayfaya sığdırmış ya yazar… Her şeyiyle akıcı ve harika ötesiydi
Karakterleri çok sevdim. Ama en çok sevdiyim kesinlikle erkek ana karakter oldu. Sonunda ya sonunda dedim “ nazik” bir ana erkek karakter vay canina falan oldum. Saçma sapan duygusuz, en acımasız bilmem ne saçmaliklarindan bıkmıştım. Keza kadın karakteride çok sevdim. İone karşı ne hissediceğimi bilmiyorum.. yani qarip sonradan değişen karakterlere qıcık oluyorum ya. Tamam güç isteye bilirsin bunun için saçma sapan prensle kart takas ediyorsun falan ama yani içinde güçlü olmak isteyen bir karakter varsa neden bunca yıl “mıy mıy” karakter gibi davraniyosun mesela. Bilemuyorum anlatamadim qaliba ama söylemek istediğim sonradan bişeye dönüşmez insan içinde o varmiş. Neyse İone ikinci kitaba göre yargılıcam seni tatlim
Ve ve ve… benim fav karakter ELMMMMaşkımm bayiliyorumm sana ölüyorum. Elm’i cidden aşırı aşırı sempatik bir karakter ve İone’yle olucaklarinada adim kadar eminim yaziyorum buraya
Ve ikinci kitaba başlamaya gidiyoruzzz
İkinci kitabın incelemesinde görüşenedek aşklarım
Reklam
- Demir Alev ( öncelikle söyliyim SPOİ ola bilir çünkü o kadar duygularim yoğunki her an kitapin en büyük olaylarini patlata bilirim yani söyliyim)
Ben Ne Okudum?haftalarimi bu iki kitaba verdim her animdaydi resmen bitirene kadar başka hiç bir şeye odaklanamadim o kadarrr sürükleyiciydiki… Gerçekten bir Şaheserdi. Daha iyisi yazilana kadar benim için en iyisi bu kitapdir.
• VİOLET
~ “ Sende bir binicinin kalbi ama bir katibin akli var, Violet. “
Gerçekten sözün her anlamiyla “güçlü” bir karakter okuduk. Çok okudum güçlü karakter yazmaya çalışıp her satir arasina bu kelimeyi sıkıştırarak gözümüze sokan yazarlarida ama Violet bütün zayifliklariyla , yenilgileriyle, zekasiyla( ki gerçek bir zeka sözde değil öylede çok kitap var), baştan
sona gelişimini okuduğumuz bir karakter. Duygularinda “ilk kitapda” Xaden’a göre daha netti ama açıkçasi ikinci kitapda saçmaladi , söz konusu Xaden olunca gerçekten düşünemiyor
İkinci kitapda artik ölümlere karşı daha denemyli, arkadaşlarina karşı fazla hassasti. Ama beni fazlasiyla çıldırttiğini belirtmek isterim. Bir özgüvensizlikler, salmişliklar biçeyler oldu aşiri sinirim bozuldu. Duygulari konusunda bir türlü kafasini toplayamadi ki toplamasina kalmadan yeni bir Xaden vakasiyla her şey dağildi tam dedik hah bitti daha ne sakliya bilirki bu kizdan? Ama tak yeni biçey… Bu kiz napsa hakkidi Xaden ama gel gör ki Ölüm kalim hiç bişey doğru düzgün kavga bile etmediler yani bu kiz nasil tek bir sözüyle eriyo aklim almiyor cidden Ah neyse fazla şikayetlendim ama seni seviyorum tatlim:)
• XADEN
Vah vah Xaden biz ne diyelim şimdi sana?
Neyse baştan. İlk kitap aşşşırrrı karizmaydi. Yani öyle sempatik geliyoduki herşeyiyle gizemiyle, umursamazliğiyla, korumacılığyla, ah o damgasi yokmu bide. Adam DEVRİMCİ YANİ DAHA
• Dördüncü Kanat (Spoi ola bilecek şeyler var lütfen dikkate alınız)
Merhabalar… Şu an gecenin bir vakti uzun zamandır okumayı çok istediğim bir kitabı bitirdim ve hisslerim düşüncelerim o kadar fazlaki paylaşmadan duramıycamm…Çok kısa olucak çünkü ikinci kitaba başlamak için sabırsızlanıyorum…
MÜKEMMELDİ gerçekten harika ötesiydi. Her kısmını, Violetin her evresini okumak o kadar harikaydı ki Violet en sevdiğim ana kadın karakterler sırasına dahil oldu. Gerçekten güçlü karakter okuduk (en son bayıla bayıla anlattığım karakter Mayaydı. Hala öyle aşkım benim)
Öncelikle arkadaşlıklarla ilgili konuşmak istiyorum. Violet ilk kez köprüde Rhiannonla tanışdığında ve ona ayakkabısının tekini verdiğinde, arkadaşlıkları konusunda pekte umudum yoktu. Genel olarak kitabın sonuna kadar doğru düzgün bir arkadaşlık okuyucağımızı sanmıyordum, malum İhanet Sır Hayatta kalmak felan. Ama asla öyıe olmadı. Bu arada kitabın başından sonuna
kadar ölen kimseyi unutamadım bir türlü o kadar üzülüyordum ki hepsine… Sadece bir kaç paragraf okuduğumuz Dylan’a o kadar üzüldüm ki hiç aklımdan çikaramadim onu kitap boyunca.Bide Auerilede
vardi Harmanda önce hiç beklemediğim bir zamanda öldü, alıştığımız her kes birer birer yok oldu..E tabi hal böyle oluncada ben sonlarda resmen kahroldum varya off gerçekten of :( o kadar üzgümki. En sevdiğim karakterdi ya en iyi arkadaşımızdı ve en iyi biniciydi nasil öldürürsünüzz ya nasil yaa… Gerçekten
kahroldum… Bide o son neydi…
Falan filan sadece arkadaşlıklarla ilgili hislerimi paylaşmak istedim çünkü beni çok etkiledi ama daha fazla uzatmiycam zatem ikinci kitabi bitirdikten sonra detaylı bir inceleme yazacağım.. Teşekkürler:)
Xaden ve Violet kimyası der susarım(yani ana karakterlerle ilgili bir cümle olsum dedim çok ironik olirdu yoksa dimi
•Stefan Zweig “Lyon’da düğün”
Merhabalar bu gün “Lyonda düğün” kitap yorumuyla geldim
Yazarın okuduğum ilk kitabı ve sanırım okuduğum ilk klasik kitap ama son olmuycak kesinlikle çünkü BAYILDIM…
Kitap üç kısa öyküden oluşuyor, yazım dili o kadar muhteşemdikii..Hepsi ayrı çarpıcıydı ele aldığı konularda öyle…
~ “Lyon’ da düğün” Fransız devrimi sırasında yaşanan kargaşa ve zulüm günlerinde ölüme yaklaşan insanlara umut veren bir aşkın hikayesidir. 1793’ te kentte kurşuna dizilmeyi bekleyen karşı devrimciler toplandığı hapishane tuhaf bir nikaha sahne olur…
~ “İki Yalnız İnsan” , acı çeken iki çaresiz insanı buluşturur. Birinin yüreğinden kopan çığlık diğerininkinde karşılık bulurken, farkında olmadan birbirlerinin yıllar süren yslnızlığına son verirler.
~ “Wondrak” Bohemyanın küçük bir kentinde çirkinliğiyle sürekli alaya maruz kalan bir kadın tecavüz sonucu doğurduğu çocukla hayata tutunmuş, ancak patlak veren Birinci Dünya Savaşı yüzünden oğlunu askere alarak ondan koparmaları söz konusudur..
Ve sonuncu öykü beni o kadar çok etkilediki asla ama asla etkisinden çıkamıyorum resmen içime işledi. Çocuğu için hayata tutunan anne, bir annenin çaresizliği, yalnız aşağılanan bir kadının hayatı… o kadar zor ki Ruzena…
Nasıl anlata bilirim içimdeki burukluğu? Nasıl kelimelere dökeyim bu kitapla ilgili hisslerimi? O kadar boşlukta, öyle buruk hiss ediyorum ki..
Konusundan bahsetmiycem sadece “duygularımı” paylaşıcam çünkü yeni bitirmenin duygusallığı var üzerimde. Belki serileri birer birer bitirdikce yorumlasaydim daha kolay olurdu ama öylesine soluksuz okudum ki… Bir süre olaylari yorumlamayı bile bıraktım çünkü öyle garip bişey ki bir süre sonra olaylari yorumlamaya gerek kalmadı. Açıkliyayım nasıl olduğunu, olaylarda hakli ve ya haksiz aramanıza gerek kalmıyor, hisslerle ilgili dengesizlikleri, hepsini karakter anlatiyor, öğreniyor ve keşf ediyor. Yazar her şeyi size sunuyor. Mesela biz her kitapda Maya ve Doruk arasındakı “bilinmezliyi” okuduk ve her kitapda bunun “ takıntı” olduğunu ama takintinin ötesinde aşkla ilgisi dahi olmayan bir sevgi, bağlılık olduğunu karakter anlattı
Son bölüm çok garip hiss ettirdi Gerçek dünyanın içinde onları okumak ve atlattıkları onca şeye rağmen.. gurur duydum..her şeyi Mayayla yaşadık iliklerime kadar hiss ettim onun acısını o kadar benimsedimki, bittikden sonra bile yaşadığı her acı için göz yaşı döktüm..Kaybettikleriyle yaşamayı öğrendi, elindekilere tutunmayı, kaçmanın her zaman kurtuluş olmadığını öğrendi,acını güçlü kılmayı başardı. Değişmek gelişmek Mayanın beden bulmuş hali…
Pars~Maya arkadaşlığınada değinmek istedim çünkü öylesine bir bağ kurdularki aralarında onca sahteliklerin arasına hep yalnız kalmış Mayanın “dost” diye bileceyi bile çok az kişi vardı. Ama sonra her kesin nasıl bencil olduğunun farkındalığıyla ( Meyra) onlarida geride birakmış geçmişiyle, bazılarinida zorunda kalmış (Cenk). Pars gerçekten Harika ötesi bir arkadaş..:)
Ve Kumral( Fetih) .. Gerçek olamayacak kadar mükemmel.. ve bir an ödümüzü kopardı o “ acaba”
Reklam