“Bir çocuk, kendisini kimsesiz hissettiğinde saçını okşayan tek eli kimsesi bilir…
Duramam baba. Boğazıma kadar bu çamura batmışken artık durup birinin beni kurtarmasını bekleyemem…”
“Evet, Vanessa bir daha ortaya çıkmamıştı. Onu en son ameliyat günümde görmüşlerdi. Bu, onu son görüşleri olmuştu. O gün saç bandanasını bileğime bağlayan kızı, bir daha kimse görmemişti. Belki de benimle vedalaşarak çıkmıştı hayatımızdan…”