Yüksel ÖNER
@VeBen
Acının, daha fazla acının; yoksulluğun, kimsesizliğin, göçlerin ve ölümlerin içine yuvarlanıp artık orada ölmek istiyordum. Çünkü Kafka haklıydı. Kendimden başka hiçbir eksiğim yoktu.
Neyse ki gittiğim her şehirde bir sevgilim oldu da onlar uğurladı beni başka yalnızlıklara... Ödünç kağıtlar, ödünç kalemler, ödünç insanlar ve sevgililer. İşte yaşamamın özeti.
Kölelikten özgürlüğe bir adım atmak istenciyle, çarpışan benliklerimi delik deşik ediyor ve ortaya bir ben çıkartmaya çalışıyordum.
