Yüksel ÖNER
@VeBen
O zaman da, kocaman boyutlara varacak,
yaşamının zaten temelde yaşadığı çatışma:
Ayrı da olamaman, birlikte de olamaman...
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Yaşam, yazarı da, sahneye koyanı da, başoyuncusu da
sen olan; ama senin yalnızca seyircisi olduğun
bir oyundur.
Yaşam, geçiştirdiğin birşey olacak
içinden geçtiğin; geçtikçe geciktirdiğin;
sonra da, geçip gitmesine izin verdiğin birşey...
Yaşam, hep, gelip, kişilere - bir kişiden gelip
bir başka kişiye - bağlanandır; işte, sonra da ondan
-onlardan- ayrılıp kopup
giden...