Huzurlu okur
@Veda_busesi
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Tolstoy’un kalemiyle ilk kez tanışanlar için bu kitap bir meydan okuma, tanıyanlar içinse bir kalp burkuntusu gibidir.
Birinci ciltte, savaşın ayak sesleri ve barışın iç burkan sessizliği arasında sıkışmış hayatlara dokunuyoruz.
Pierre’in kim olduğunu anlamaya çalışan karmaşık ruhu, Prens Andrey’in yorgun ve umutsuz bakışları, Natasha’nın hayat dolu ama savrulmaya açık duyguları… Her biri yüreğe dokunan ayrı bir hikâye.
Tolstoy bize bir savaş anlatmıyor sadece. O, insanın kendisiyle ve hayatla yaptığı görünmez savaşları da önümüze seriyor.
Bazen bir balo gecesinde, bazen bir mektubun satır aralarında, bazen de bir ölüm haberinde yakalıyoruz o derin duyguları.
Bu cilt bittiğinde kalbimde şu cümle yankılandı:
"Hayat, ne savaş kadar gürültülü ne de barış kadar sessiz. O, ikisinin arasında duran ve kalbimize ağır ağır işleyen bir melodi gibi."
Eğer siz de zamanın içinden akan duygularla yüzleşmeye hazırsanız, bu kitap bekliyor sizi.
---
“Gövüyov musun dostum,” dedi, “sevmediğimiz zaman uykuda gibiyiz. Külden yavatılmış çocuklavız... ama sevdiğimiz zaman, Tanvı'nın yavattığı ilk günkü kadav temiziz...”
“ Özgürlük ve eşitlik,” dedi, “bunlar anlamını uzun süre önce kaybetmiş süslü sözler. Özgürlük ve eşitliği kim sevmez? Yüce Kurtarıcımız da bize özgürlük ve eşitliği vaaz etmişti. İnsanlar devrimden sonra daha mı mutlu oldular? Tersine. Biz özgürlük istedik, Bonaparte onu ortadan kaldırdı.