Duru nur gül
@Vefasizlar
Kadın bir çiçektir... çok su versen de ölür, hiç su vermesende.
11 okur puanı
Şubat 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kalbinin kapılarıAlıntı
“Ne kadar güzel olduğumun ne önemi kalmış bu kadar mut-
suz olduktan sonra? Dudaklarım hiçbir zaman gülmeyecek
ki” dediğimde bana gözlerinde “yapma” der gibi bakıp;
“Oysa sen korkmadan açabilseydin kalbinin kapılarını
sonuna kadar bana, ben senin mutluluğunun tek kaynağı
olabilirdim belki de. Keşke inansaydın bir kere bana, sonsuza
dek mutluluğu tadacaktı dudakların dudaklarımda” dedi-
ğinde, içimde aniden var olan bir tereddütle seyrederken
yorgun gözlerini;
“Ne insanlar gördüm hüzünleri yüzünde acı bir tebessüme
dönüşmüş, ne insanlar tanıdım hüzünleri en güzel gülüşle-
rini esir almış. Kalbimin kapılarını ardına tek açsam bile
hâlâ bilmiyorum mutlu olabilecek miyim şu saatten sonra?”
Sayfa 118 - https://www.babil.com/sonsuza-dek-elveda-kitabi-duru-nur-gulhttps://www.hepsiburada.com/sonsuza-dek-elveda-duru-nur-gul-pm-HBC00007S5XZDhttps://www.bkmkitap.com/sonsuza-dek-elveda?srsltid=AfmBOopcxg9giHzxLHB7PESf3Sm4sgwyNe_ZcrNfpKTnxDQ_iUP6VDs5https://www
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Aşk AteşiKitap Alıntısı
“Aşk öyle bir şeydir ki, seni öyle bir delirtir ki sonunda
uğruna ölmeyi seçecek kadar yakar kalbini ateşiyle. Ben ne
zavallı kadınlar gördüm aşka inanmayıp varlığını reddeden,
aşkın ne olduğunu bildiğini zanneden ama aslında hiçbir
şey bilmeyen, üzülmekten, hayal kırıklığına uğramaktan
korktuğu için dudaklarında aşkı küçümseyen, aşka nefret
kusan. Ama sonunda ne oldu biliyor musun? Bu hırçınlık-
ları, gözyaşları, içlerindeki en büyük hayal kırıklıkları, aşka
boyun eğmemek için inanmak istedikleri gülünç yalanlar,
engel olamamıştı deli gibi sevmelerine. Ve öyle çok sev-
diler ki; kimisi çaresizce sevdi, kavuşamayacağını kabul
etmiş olsa da, kimisi uğruna ölümü göze alıp aşkı için öldü.
Kimisi ona kavuşmak uğruna tüm acılara göğüs gerdi, her
şeye katlandı, hep susarak boyun eğmek zorunda kaldı ama
sonunda, uğruna susarak, sessiz sedasız savaştığı adam için
delirdi… Bak, senin de inadın aşkın önüne geçemedi. Ve
yine her zaman olduğu gibi aşk kazandı” diye cümlelerini
bitirdiğinde, oturduğun yerden kalkıp yanıma çökmüş ve
yanaklarımı okşamaya başlamıştın. Hiçbir şey söylemeye-
rek bırakmıştım kendimi sana. Derin derin iç çekmiştin,
gözlerinde ay büyürken. Artık biliyordun kalbim yanıyordu
aşktan. Dudaklarım, çaresizliğimi bir soruda dile getirdi
sana.
“Sabaha uyanabilecek miyiz acaba?” Şu an için inandığım
tek şey birkaç saat sonra öleceğimizdi
Sayfa 101 - https://www.babil.com/sonsuza-dek-elveda-kitabi-duru-nur-gulhttps://www.hepsiburada.com/sonsuza-dek-elveda-duru-nur-gul-pm-HBC00007S5XZDhttps://www.bkmkitap.com/sonsuza-dek-elveda?srsltid=AfmBOopcxg9giHzxLHB7PESf3Sm4sgwyNe_ZcrNfpKTnxDQ_iUP6VDs5https://www
Sevip de kavuşamamak mıydı aşk?Edebiyat
1997 yılının cumartesi sabahıydı. Güneşli, güzel bir gündü.
Ama benim için hiç güzel değildi. Çok mutsuzdum Bora.
Kederlerim, yüzümde sanki bir şizofrenin çizdiği anlamsız
tablolar gibiydi. Ama sen, o anlamsız tablolara bile milyon-
larca anlam sığdırabiliyordun.
“Nasıl bu kadar mutsuzsun?” diye sormuştun bana, sanki
benim için gerçekten acı çekiyor gibi.
“Nasıl gülümseyebilirim ki artık gülmek içinden gelmedik-
ten sonra?” diyen bir soru ile cevaplamıştım sorunu.
“Hâlâ anlayamıyorum seni. Nasıl bu kadar güzelken aynı
zamanda aptal olabilirsin? Ben cenneti ayaklarına sermek
isterken, sen cehennemde yok olup gitmeyi seçmişsin zaten.
Ümitsiz vakasın sen” diyen sözlerine karşılık;
“Ben cehennemde yok olmaya çalışmıyorum ki, zaten yıllar
önce ölmüş birini tekrar tekrar öldüremezsin ki” dediğimde bana;
“Hahhahahahahaha… Keşke komik gibi görünen ama canımı
acıtan bu şakaya biraz daha gülebilseydim” diyebilmiştin
sadece. Küstahça bir tavır takınarak;
“Bora neden böyle davranıyorsun? Biz nasıl kavuşabiliriz
ki? Biz kavuşmak için son bulmayacak savaşları göze alarak
sımsıkı sarsak da birbirimizi, yarın da yarından sonraki gün
de ayırmayacaklar mı yine bizi?
Sayfa 96 - https://www.babil.com/sonsuza-dek-elveda-kitabi-duru-nur-gulhttps://www.hepsiburada.com/sonsuza-dek-elveda-duru-nur-gul-pm-HBC00007S5XZDhttps://www.bkmkitap.com/sonsuza-dek-elveda?srsltid=AfmBOopcxg9giHzxLHB7PESf3Sm4sgwyNe_ZcrNfpKTnxDQ_iUP6VDs5https://www
Tek Çare1000Kitap
Kaçsak ya bu şehirden. Çok uzaklarda, kendimize güzel bir
hayat kursak. Sonra, bu aşkın meyveleri mutluluk ve huzur
getirir bize” demiştin bana. Soru sorarak cevap vermiştim
sana.
“Başka bir yolu yok mu bu hayalini kurduğumuz hayatı
yaşamanın?” Ve sen, birden ümitle parlamaya başlayan
gözlerinle; benim ümit etmeyi bırakmış olsa da güçlü gibi
görünmeye çalışan gözlerime içli içli bakarak;
“Kaçmak bazen tek çaredir” demiştin bana. Sustum…
Çünkü düşünmeye koyuldum. “Kaçmak” bazen gerçekten
de tek çare miydi?
Sayfa 107 - https://www.babil.com/sonsuza-dek-elveda-kitabi-duru-nur-gulhttps://www.hepsiburada.com/sonsuza-dek-elveda-duru-nur-gul-pm-HBC00007S5XZDhttps://www.bkmkitap.com/sonsuza-dek-elveda?srsltid=AfmBOopcxg9giHzxLHB7PESf3Sm4sgwyNe_ZcrNfpKTnxDQ_iUP6VDs5https://www
Ayrılık ŞarkısıAlıntı
“Nereye gidiyoruz?” Sana dönerek;
“Bilmem… Sanırım bilinmeze doğru gidiyoruz” demiştim
sana. Yine biraz sessizleşmiştik. Çünkü o her zaman özle-
diğimiz denizin sesini dinlemeye koyulmuştuk. Sen biraz
beni seyrettin, ben de seni.
“Duyuyor musun, deniz ne kadar güzel şarkı söylüyor?” diye
sorduğumda, o sıra dudaklarından tek bir kelime dökülmüştü.
“Evet” diyebilmiştin, gözlerin yorgun yorgun seyrederkenbeni.“Bak, gittiğimiz o her yerde arayıp da bulamadığımız
“huzur” denizin sesindeymiş meğer” dediğimde
“Evet” diyerek, yine aynı şekilde karşılık vermiştin bana.
Ve devam etmiştim sözlerime;
“Martılar ne güzel eşlik ediyor ona. Ama ne yazık ki bu bir
ayrılık şarkısı… Bu bir veda… Bu bir mesaj, hâlâ anlamadın
mı Bora? Ölüme gidiyoruz… Bak; sonunda, o çok sevdiği-
miz deniz de bir cellat oldu” dediğimde ve sen sözlerime
inanmak istemediğinde;
“Bizim için güzel aşk şarkıları söyleyen deniz, bizi öldür-
mez” dediğinde, artık sana acıyarak baktığım o sıra;
“Bora, kabul et artık” demiştim sana ama bana bir cevap
vermedin. Seyretmeye devam ettin sadece beni. Ve saatlerce
bakışmıştık seninle yol bitene kadar, araba durana kadar…
Aslında biz, bize bakışlarımızda veda ediyorduk.
Sayfa 109 - https://www.babil.com/sonsuza-dek-elveda-kitabi-duru-nur-gulhttps://www.hepsiburada.com/sonsuza-dek-elveda-duru-nur-gul-pm-HBC00007S5XZDhttps://www.bkmkitap.com/sonsuza-dek-elveda?srsltid=AfmBOopcxg9giHzxLHB7PESf3Sm4sgwyNe_ZcrNfpKTnxDQ_iUP6VDs5https://www