İkra
@Velirabbikefesbir
66 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Korkuyordu ama tüm kahramanlar gibi korkularına yenilmemeyi öğrenmişti...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İman hayatın kalitesini belirler. İmanla inkişaf eden küçücük gelişmeler, amel, ahlak ve muamelatta büyük açılımlar doğurur. İman, insanın iç dünyasını mamur eder, engin ve zengin kılar, hamiyet ve dava ruhunu ateşler.
Kainatta en yüksek, en kudsî, en ulvî hakikatler, iman hakikatleridir, tevhid dersleridir. İman ile ilgili meseleler hayata en lazım bilgilerdir.
Evet, hayata lazım olan ilk ders, en devamlı ders, en hakiki ders, en derin ders “iman hakikatleri”nin talim ve tedrisidir, tahkim ve tekmilidir. Hava, su ve gıda gibi lazım olan bu derslerden, bu “marifet sofraları”ndan son nefese kadar istifade etmek, hayatın en büyük gayesi ve en yüksek hedefi olmalıdır.
Bütün değerlerin zirvesini, şahsında toplayan Peygamber Efendimizin’in (sallalahu aleyhi vesellem) yaşayarak gösterdiği Kur’an ahlakını ve değerlerini en küçükten başlayarak bütün topluma kazandırmak hepimizin vazifesi. Zira manevî değerlerin yitirildiği, insanlığın nefsin girdaplarında bozulduğu, ruhların imdat çığlıklarının ayyuka çıktığı şu zamanda, kayıp şahsiyetlere uzatılacak bir kurtuluş ipi olmak boynumuzun borcu. Bu çığlıklara kulak tıkar da, Ümmet-i Muhammed’in evlatlarına bir kurtuluş ipi uzatmazsak, yarın bizim torunlarımızın imdadına hangi el uzanacak Onların sesini kim duyacak . Bu kitap, gelecek nesilleri inançsızlığın, ibadet ruhaniyetinden mahrumiyetin ve nefsani zulmetin karanlığına düşmesi muhtemel yavrularımıza uzanan bir el mesabesindedir. Kitabı hazırlayan gönüllü eğitimci kardeşlerimizle aynı dertten muzdarip olan anne ve babaların bir el kitabı, bir kılavuz kitabı olmalıdır.
Bir arkadaşın olduğunu düşün. Sana verdiği her sözü tutmuş. Ne zaman gitsen, o seni bekliyor. Hatta sen gidemesen bile onun beklediğinden eminsin. Şimdi böyle bir arkadaşını sözleştiğin hâlde bekletebilir misin? İşte ben namazı bu düşünceyle kılıyorum. Rabbimin her zaman beni huzuruna beklediğini bile bile onu bekletmek zoruma gidiyor. Ezan okunur okunmaz cami yakınlarındaysam camide, evdeysem evde, nerede olursa olsun mutlaka randevuma yetişiyorum.”
Çok nankör gördüm, hiç birisi kedi değildi.
-Bu sözün üstüne söz söylemeye gerek yok.
