Dostlarım! İnsanların haz dedikleri şey görünüşte çok gariptir. Karşıtı diyebileceğimiz acıyla arasında değişik bağlantılar vardır. İki duygu insanda yan yana olmak istemezler. Ancak birisini kovalayıp diğerini yakalarsan sanki başları tek bir taşa bağlıymış gibi ikincisi de eline gelir.
Deniz kenarında, ıssız bir gece denizi,
Bir genç adam duruyor;
Bağrında üzüntüler, başında şüphe,
Gamlı dudaklarla dalgalara soruyor:
"Çözün bana, n'olur, sırrını hayatın,
Azap veren bu çok eski sırrı;
Bugüne dek az kişi kafa yormadı:
Hiyerogliflerde kasketliler,
Sarıklılar, siyah takyeliler,
Perukalılar ve başka binlerce
Ter içinde, zavallı, insan başları
Söyleyin, nedir insan?
Nerden geldi, gittiği yer neresi?
Kimler yaşar yukarda, altın yıldızlarda?"
Dalgalar ebedî mırıltılarında,
Rüzgâr esiyor, bulutlar geçiyor,
Çarpışan yıldızlar kayıtsız, soğuk
Ve bir aptal, durmuş, cevap bekliyor.