"Bir izzetinefis faciası? Erkekler bazen ne kadar basit oluyorlar. Zannediyorlar ki,bir erkeğe karşı hiddet,hatta nefret duymaya başlayan bir kadın,hemen başka bir erkek bulup boyunlarına sarılmak ister."
Birkaç dakika kımıldamadan,bir şey düşünmeden,belli bir yere bakmadan öylece kaldı. Birdenbire boğazına hafif bir gıcık geldiğini ve gözlerinden farkında olmadan yaşlar boşanmaya başladığını hissetti. Bu,öyle hummalı,hıçkırıklı,buhranlı bir ağlayış değildi. Bir yerde biriktiği anlaşılan gözyaşları,kendilerine dökülecek bir mecra bulmuşlar,gayet sakin,hatta biraz tatlı bir şekilde iki yanağından yastığa süzülüyorlardı.
"...Fakat söyleyin,niçin benimle beraber geldiğinizi bir kere daha söyleyin!"
Ömer bavulu bırakarak ellerini ona uzatmıştı. Macide delikanlının ellerini yakaladı,onu kendine doğru çekti,ona sokuldu ve kulağına fısıldar gibi:
"Sizden başka hiç kimseye inanmıyorum... Ve... Sizi seviyorum.!" dedi.
Bu sözlerden sonra yüzünü göstermekten utanır gibi başını Ömer'in omuzuna sakladı. Ömer ilk defa olarak onun ellerinden başka bir yerini,saçlarını ve biraz da şakaklarının saçlara bitiştiği yerleri öptü.