Kendimi başarısız buluyordum,hayatım olmamıştı;hayallerim sönmüş amaçlarım tükenmişti; başarısızlığımı örtbas edemeyecek kadar zeki ve kendine acımasız biriydim; böylelerinin çoğu kez içleri acılaşmış biçimde katılaşır kötü biri olmaktan başka çaresi kalmaz hayatta.Duydukları hınçtan içleri taş kesilir.
Söylendiğinde tek bir anlamı varmış gibi görünse de,yalnızlığın ne çok çeşidi olduğunu anlamak için yılların geçmesi gerekiyordu;herkes için geçmesi...
Nedenini bilmeden ağlamıştım.Nedenini bilmeden ağladıklarımızın içimizden hiç gitmediğini artık biliyorum.Öte yandan onun geçmişinde,benim geleceğimde bu kadar yalnız olduğumuzu bilmiyordum.Nasıl bilebilirdim ki,çocuktum daha.