"Hafızasının büyük bir bölümünü ve bunun sonucu olarak geçmişini ve zaman içindeki bağlantılarını kaybetmiş bir adamda, (şayet varsa) nasıl bir hayat, nasıl bir dünya ve nasıl bir benlik saklı olabilir?"
"Hayatımızı oluşturan şeyin hafıza olduğunu fark etmek için ufaktan da olsa hafızanızı kaybetmeye başlamanız gerekiyor. Hafızasız bir yaşam esasında yaşam değildir(...) Hafızamız bütünlüğümüz, mantığınız duygumuz, hatta eylemimizdir. Onsuz biz bir hiçiz(...) (sadece annem de olan benzer, bütün bir hayatı silebilecek nihai amneziyi bekliyorum...)
"... savaşmayı bırakın, neyi kaybettiğini bilmemesi, aslında bir şeyi kaybettiğinden bile bihaber olmasıydı. Hangisi daha acıklı bir durumdaydı ya da daha lanetliydi? Başına geleni bilen mı, bilmeyen mi ?
" Yakınlarına ve sevdiği insanlara ait olsalar bile bu yüzlere, sanki bunlar birer soyut bilmece veya testmiş gibi yaklaşıyor, onlarla ilişki kurmuyor, onları görmüyordu. Hiçbir yüz ona tanıdık gelmiyor, hiçbir yüzü "sen" olarak görmüyordu; yüzleri birkaç özellik biçiminde, birer "o" olarak tanıyordu."