...Orhan’ın annesine nasıl katlanıyor olabildiğine kaydı düşünceleri, şikayet etme makinesi gibiydi Selda Abla ve susmuyor, sürekli konudan konuya geçip karşısındakine dinlemek için bile gırsat vermiyordu, çünkü kendini hiç görmüyordu. İnsan, bedenin dışına çıkıp kendine bakabilmekiydi. Nasıl göründüğünü, nasıl davrandığını, nasıl düşünüldüğünü anlayabilseydi, karşısındakinin üzerinde yatattığı etkiyi analiz edebilseydi, belki o zaman dengede durabilirdi. ..... Anlamak gerekirdi: Kendini anlattığın gibi değil, karşındakinin yorumladığı gibiydi onun zihnindeki izin.