Reklam
Kargaşa dolu hayatlarımız, nereye gittiğimizi bilemediğimiz ve yarının ne getireceğini göremediğimiz. Nereye gider bu hayatın bilinmezliği. Nerede son bulur bitmek bilmeyen gece ve gündüz döngüsü. Bugün ben ve yarın bir önceki günden kalan benliğimin yeni bir yansıması.. Yepyeni rüzgarlar ve yepyeni hayatın karmaşası.. Ama tekrarlar birbirini sadece yeni gibi.. Şimdi nereye gittiğimi bilmiyorum dakikalar birbirini sayıyor ve düşüncelerimle ben şu an şu saatte hayattan kopuyorum ve yarın yine yine yeniden, bir başka benliğimle bir başka benin yansımasında yine farklı yeni bir hüzünle hissedeceğim. Ne olacağını bilmeden, yarın ki benliğimin.
Şehirler dolup taşıyor, insanlar her yere yığın yığın akın ediyordu ve sen odandan dışarı çıkmak istemiyordun çünkü bu anlamsız kalabalığın içinde işin yoktu. Dünyadan kopmuştun, insanlıktan kopmuştun senin sen olmanı engelleyen her türlü idealden ve yanılsamadan kopmuştun.. Hiç bitmeyen bir gece vardı ruhunda. Gözleri gündüzün ışığıyla kamaşsa da ruhu aydınlığa kördü. Düşünecek hiçbir şey kalmayana dek düşünmüş, zihninde adeta düşünce ağları örmüş ve zihnini onu yiyip bitiren bir kemirgene dönüştürmüştü.
Reklam