Bu kitap biraz ağır. Demek istediğim öyle herkese hitap etmiyor. Hele de kurmaca edebiyat seviyorsanız. Bu kitap "ben roman" kategorisinde yer alıyor. Bir nevi otobiyografi'nin bilinç akışı tekniğiyle yazılmış hali diyebiliriz. Bu kitaba bu kadar benzeyen bir başka kitap Tezer Özlü'nün "Çocukluğumun Soğuk Geceleri"nde rastladım. Normalde kurmaca edebiyat dışında şeylere -özellikle böyle anı, biyografi tarzı- önyargılıydim bir arkadaş sağolsun önyargımı kırdı sağolsun. Neyse. Spoiler vermek istemiyorum ki verecek spoiler de yok çünkü belli bir olay akışı yok. Ha zamanda ilerleme var ilk başta çocukluk sonra lise sonra yetişkin hayatını rahatsız edici bir çıplaklikla anlatıyor ama en başında da dediğim gibi bu "ben roman" ve bu romanın özelliği anlatıcının duygularını düşüncelerini endişelelerini kendilerine verebilecek zarara bakmaksızın korkusuz bir dürüstlükle betimlemek, yazmak. Hatta bunun için "itirafçı yazım biçimi" demek yanlış olmaz. Ben okudum. Ve beğendim. Zaten Japon edebiyatına ilgim var bana hitap ediyor. Tezer Özlü tarzı yazarlar ilginizi çekiyorsa kesinlikle okuyun. Depresiflik umutsuzluk vs bol bol ksksksksksksk