"Okuyucunun göz atacağı (ve belki de okuyacağı) şey benim özgürlüğe kaçışımdır.
Maalesef bu gerçek bir kaçış değildi. Oysa ben öyle olmasını isterdim. Bu zihnî ve fikrî kaçış, yüksek duvarları ve demir parmaklıklarıyla Foça Hapishanesi'nden mümkün olan tek kaçış şekliydi. Eğer yapabilseydim, gerçek ve maddî kaçışa öncelik tanırdım. "
"Ben uykusuzluğa o kadar alışmışım, ki uyku bana bî-gâne [yabancı] olmuştur. Bahusus bu gece hiç de uyuyabilecek istidâdda değilim. Bu kadar zaman sükût ettim. Günler geçirdim, ki bu kasvetengîz yalnızlık içinde hiç kimseye hiçbir söz söylemedim. Söz söylemek istidâdını da kaybedeceğim zannediyordum."