Bunları şarkı gibi söylediler,
sonra beni Grifon'un yanına götürdüler,
orada bize bakmaktaydı Beatrice.
"Bakabildiğin kadar bak" dediler;
"bir zamanlar Sevda'nın sana oklarını gönderdiği
zümrütlerin önüne getirdik seni."
"ne yazık ki insan yerine getiremiyor her istediğini;
kahkaha ile gözyaşı öyle yakından izler ki
ikisinin de kaynaklandığı duyguyu,
dürüst bir kişi kullanamaz istencini."
"Peşimden gel, aldırma denilenlere.
Rüzgârda doruğu bel vermeyen
sağlam bir kule gibi ol sen;
çünkü düşüncesinin üstüne düşünce yeşerten,
uzaklaşmış olur ereğinden,
ikinci düşünce güçsüz kılar ilkini."