Rojbîn

Artık ne kimseyi görmek ne de birileri tarafından görülmek istiyordu. Tek arzusu evinden ocağından uzaklaşmak, ebediyen yok olmak, unutulmak, kurtuluşun bitip bilmeyen kuruntusundan sonunda kurtulmaktı.
Reklam
“…insanların hafızalarından kaybolmak istiyorum.”
Sayfa 121·Kitabı okudu
Kader,her bir halkasına ne kadar şiddetle vurursa vursun,ruhları o ölçüde daha da güçlü biçimde bütünleşiyordu.
Sayfa 91·Kitabı okudu
Çünkü zafer, her daim unutkan olan kalabalığın gözünde her türlü suçu hep gölgelerdi.
Sayfa 85·Kitabı okudu
Tanrının bizlere reva gördüğü acıların içinde belki bir anlam vardır, belki de her birimiz bir günahın bedelini ödüyoruzdur.
Sayfa 56·Kitabı okudu
Reklam