Rojbîn
@Viincent
Şu anda okuduğu kitaplar
Pişmanlık bir erdem değildir ve hiçbir biçimde akıldan kaynaklanmaz. Kim yaptığı bir şeyden pişman oluyorsa yaptığının zararını misliyle öder… Yaptığı şeyden pişman olan iki defa zarar görür. Önce kınanması gereken bir arzuya, ardından da onun doğurduğu tiksintiye teselli olmuştur.
"zaman" tek biçimli, tek boyutlu ve tek yönlü bir devamlılıktır ve bundan dolayı geçmiş, şimdi ve gelecek şeklindeki üçlü bölünmeye sahip değildir.
Eğer pişmanlık insanın gelişimine gerçekten katkı sağlayabiliyorsa,yaşamın sonunda ölüm döşeğinde kıvranan bir kişinin pişmanlığından ne fayda gelebilir?Pişmanlığın yaşamımızın akışı içerisinde bizi ileriye değil geriye götürdüğü ve asla değiştirilemeyecek bir geçmişe zincirlediği çok daha doğrudur.
Barış geldiğinde," der Nietzsche ,”savaşçı kendiyle savaşmaya başlar.
Pişman olmak asla değiştirilemeyecek olan bir geçmişe takılıp kalmaktır.