Rojbîn

Okurken başka bir dünyaya girer, bütün dertlerimi unuturdum.
Sayfa 77·Kitabı okudu
Reklam
Ben zannediyordum ki ömürlerimizin teknesini istediğimiz sahile götürmek için yalnızca onun dümenini ele almak kâfidir... Şimdi anlıyorum ki değilmiş... Yollar görünmez kayalarla doluyumuş.. Onlara çarpmamak lazımmış... Daha fenası gizli cereyanlar varmış ki insan onlara kapıldığı zaman yolun değiştiğini, gittikçe uzaklaştığını farketmezmiş... Tâ ki kendisini başka sahillere düşmüş görünceye kadar..
Sayfa 76·Kitabı okudu
Uğranılan haksızlıklara ve hakaretlere koyun gibi tahammül etmemek insanlığın başlangıcıdır evlât..
Sayfa 72·Kitabı okudu
Etrafımdakiler ne tıynette(huyda),ne mayada insanlar olurlarsa olsunlar...Ben kendi yolumda metin adımlarla yürüdükten sonra korkum ne?
Sayfa 68·Kitabı okudu
“Akşam oldu mu şehir bir kocaman kabristana dönüyor. Yüreklere bir kasvettir çöküyor.”
Sayfa 65·Kitabı okudu
Reklam