Bu dünya bir kuyu, havasız çömlek; Daralıyorum!
Kelime, mânayı boğan bir gömlek! Paralıyorum!
Allah ismi varken lûgat ne demek! Karalıyorum!
Kapımı, buyursun diye o Melek; Aralıyorum!
Kakılır bir yerde, kalır oyuncak, kurgular biter.
Ölüm... O geldi mi ne var korkacak? Korkular biter.
Fikir, açmaz artık beyinde kuyu; Burgular biter.
Unuturuz hayat adlı uykuyu, Uykular biter.
Biter her şey biter; ses, şekil ve renk, Kokular biter.
Kabir suâliyle kapanır kepenk, Sorgular biter.