Bulanların yine aradığı O sevgili lütfederse aramakla bulunmayış sırrında O'ndan bir iz arıyoruz.Kendimizi ararken O'na rast gelme umuduyla dışımızın en dışında arıyoruz,O'nu ararken kendimizi bulmak korkusuyla içimizin en icinde arıyoruz.O arayış bizi bir kez bulmuşsa biz kendimizi yitirene kadar O'nu arıyoruz.
Bulmak için aramak lazım diyorlar,aramak için de kaybettiğini bilmek.Ruhuna üflenen nefesi kendi içinde kaybettiğini bilmeyen,kendi dışında neyi arasa ne bulacak sanki?
Bulsa ne olacak? Hem sadece kaybettiğini aramaz ki insan,bazen de bulunca fark eder onun hep aradığı şey olduğunu.
Uşaklı bir akşam...Yine kavgam var kendimle,gönlüm bırakmıyor ki tadını çıkarayım günahın,nefsim koymuyor ki lezzetine varayım kulluğun.Bunaldım,elime aldım telefonu ,ürkek..Şahidi yok konuşulanların ,gözyaşlarından başka...
-Benim hâlim ne olacak böyle,olamamaktan yoruldum...
-Ustana güveniyorsan kütük gibi ol.
-Ustama güveniyorum ama benim eksiklerim,günahlarım?
Cevap tokat gibi geldi..
-Kütük bunları düşünür mü?