Şevval
@Visevo
Şu anda okuduğu kitap
“Acımak… Ben, insan ruhundaki derinliğin ancak onunla ölçülebileceğine kaniim. Evet, dibi görünmeyen kuyulara atılan taş nasıl çıkardığı sesle onların derinliğini gösterirse başkalarının elemi de bizim yüreklerimize düştüğü zaman çıkardığı sesle bize kendimizi, insanlığımızın derecesini öğretir…”
Geçmişlerini arayan, artık gerçekte var olmayan geçmişe boğuk sorular yönelten bu gölgeler onların kendisi değil miydi? Gölgeler, canlanmak isteyen ama bunu hiç beceremeyen gölgeler… Ne kadın eski kadındı ne de adam eski adam…
“Bırak bunları, Ludwig… Bunlar eski meseleler, hiç dokunmayalım. Zaman nerede kaldı?”
“Zaman bizim içimizde.”
Ama aşk, bir cenin gibi bedenin karanlıklarında acıyla dönüp durmaktan kurtulduğu, nefes ve dudak aracılığıyla kendini zikir ve itiraf edebildiği zaman gerçek aşktı.
7/10
2025 29. kitabı
