Volkan Ar
@Volki_35
Ah Caesonia, bilirdim ya insana mahsus olduğunu çaresizliğin, bilmezmişim meğer ne demekmiş o çaresizlik. Herkes gibi, hastalık sanırdım ruha musallat olan. Değilmiş anladım, Şu bedene vuruyormuş acısı. Tenim sızlıyor, göğsüm acıyor, yanıyor her yanım. Zihnim aciz düştü, midem bulanıyor. Ağzımdaki tat hepsinden beter. Ne kanın ne ölümün ne ateşin tadı bu, Yakıyor dilimi hepsi bir olup. Her yutkunuşum karanlığa gömüyor dünyayı,
tiksiniyorum insanlardan. Ne acıymış meğer, ne yamanmış insan olmak.
Bulamaz mısın emsalini yüreğinde, akmaz mı hiç gözünden yaşlar, yok mu sığınacağın sessiz bir liman?
Puan vermedi·112 syf.·
52 günde okudu
·2020 5. kitabı
